Samen de wereld beter maken
In de operatiekamer

Lieve blogt: 'Mijn' eerste operatie

“Ik zie ribben liggen, ik kijk mijn ogen uit!”

Lieve van Roij (1999) blogt. Van jongs af aan wist ze al dat ze de zorg in wilde. Lieve is heel gedreven, een echt ‘mensen-mens’ en volgens velen doet ze haar naam eer aan. Lees mee wat ze meemaakt in haar eerste verpleegkundestage in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis (ETZ) in Tilburg.

Nu kan ik echt goede uitleg geven aan patiënten, over wat ze kunnen verwachten. Omdat ik er zelf bij ben geweest.

Om 07:15 uur sta ik klaar. Kleding aan, klompen aan, haarmutsje op en een mondkapje voor. Daar sta ik dan op de gang. Een paar deuren verder zijn ze in mensen aan het snijden en hen aan het openmaken! Ik krijg instructies. De chirurgassistent laat me zien hoe ik mijn armen, handen en nagels moet desinfecteren. Je moet superschoon zijn! Je mag niets aanraken en moet altijd anderhalve meter afstand houden van de patiënt en chirurg. Gelukkig zie je genoeg op zo’n afstandje.

De eerste operatie van de dag is een lobectomie. Oftewel, het weghalen van de onderkwab van de long. De patiënt is mevrouw Van der Velde. Ze heeft een tumor in haar rechterlong. We halen mevrouw op van haar kamer. Ze heeft haar medicatie al gehad en is er klaar voor, gekleed in een operatiejasje. Ja, zo een die open is aan de achterkant. "Hoe gaat het?" vraagt mijn collega als we in de voorbereidingskamer aangekomen zijn. Mevrouw Van der Velde vertelt: "Ik vind het erg spannend, maar ik laat het over me heen komen."

Als het begint zijn er zo’n 7 mensen in de OK. De anesthesist, die zorgt voor de narcose, de chirurgen en ook verschillende operatieassistentes. Heel raar eigenlijk. Je ziet allemaal mensen, ingepakt in dezelfde blauwe pakjes en mutsjes. Iedereen ziet er hetzelfde uit. En toch weet je wel wie wie is, want iedereen heeft zijn specifieke taken. 

Ondertussen ligt Mevrouw Van der Velde onder een blauw zeil. Haar gezicht is vrij en er is een gat in het zeil rond het operatiegebied. Als de patiënte onder narcose is, begint de operatie. De chirurg maakt 3 sneetjes in de zij zodat hij bij de longen kan. Via deze kleine openingen gaat hij naar binnen, onder andere met een camera. Op een groot tv-scherm kijken we mee in de longen. Dit vind ik ontzettend gaaf om te zien! Wat ik in theorie leer, zie ik nu in levende lijve. En voilà, een long in het echt! Ik zie de long op en neer bewegen. En ik zie ribben liggen. Ik kijk mijn ogen uit.

Tijdens de operatie is de sfeer rustig en goed. Iedereen is geconcentreerd en toch hoor je ook: "Heb je een leuk weekend gehad?" Je merkt dat deze mensen op elkaar zijn ingespeeld: korte opmerkingen zijn genoeg, ze weten precies wat ze van elkaar nodig hebben. Ik probeer zo onopvallend mogelijk te zijn, zodat ze ongestoord hun werk kunnen doen. Maar ik ben wel heel benieuwd wat ze allemaal aan het doen zijn en waarom. Af en toe komt een van de chirurgassistentes naar mij toe. Ze geeft me de gelegenheid om vragen te stellen. "Waarom plakken ze de ogen van de patiënt dicht met tape?" vraag ik haar bijvoorbeeld.

Blijkt dat de ogen zo vochtig blijven. Want het is koud in de operatiekamer. Als het stukje longkwab verwijderd is, mag ik het voelen. Met handschoenen aan natuurlijk. Aaaah! Vreemd hoor, het voelt een beetje aan als een dikke spons gevuld met water. De operatie duurt ongeveer 2,5 uur. De chirurgen maken de sneetjes weer dicht. De operatie is geslaagd! We brengen mevrouw Van der Velde naar de verkoeverkamer waar ze rustig uit de narcose wakker kan worden. Na een korte overdracht aan de verpleegkundige op de verkoever, ga ik terug naar de verpleegafdeling.

Ik denk nog even terug aan de bloederige long, die meedeint op de ademhaling van onze patiënte. Wat een begin van de dag! Het begint nu werkelijk te leven. Op school krijg je de theorie. Nu kan ik echt goede uitleg geven aan patiënten, over wat ze kunnen verwachten bij de operatie. Omdat ik er zelf bij ben geweest.

Mevrouw Van der Velde is niet de echte naam van de patiënt.

Over Lieve 

Lieve van Roij is mbo-student aan de School voor Gezondheidszorg, ROC Tilburg (Verpleegkundige, BOL, niveau 4) en liep tot de zomer stage in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg op de afdeling Longgeneeskunde. Vanaf september 2018 is ze gestart bij Vaatchirurgie in het Elisabeth Ziekenhuis.

Meer items over:   Zorg en welzijn

Reacties