Samen de wereld beter maken
Lieve blogt: Het allermooiste verjaardagscadeau

Het allermooiste verjaardagscadeau

Lieve blogt: de jarige patiënte

Lieve van Roij (1999) blogt. Van jongs af aan wist ze al dat ze de zorg in wilde. Lieve is heel gedreven, een echt ‘mensen-mens’ en volgens velen doet ze haar naam eer aan. Lees mee wat ze meemaakt in haar eerste verpleegkundestage in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis (ETZ) in Tilburg.

Stagiaire Lieve van Roij
Lieve van Roij voor de hoofdingang van het ETZ Tilburg
Dit is een moment waarop ik denk: Ja, hier doe ik het voor!

Een collega van de nachtdienst vertelt dat er vandaag een patiënt jarig is. Ze wordt 63. Het is één van mijn patiënten! De nachtdienst had stiekem al vlaggetjes opgehangen, zodat ze zich toch wat jarig zou voelen. Jarig zijn terwijl je hartstikke ziek bent… leuk is anders.

In goede doen is onze patiënte – laten we haar mevrouw Van Dijk noemen – een vlotte vrouw met een slank gezicht en halflang donker haar. Maar vandaag ziet ze er niet uit als zichzelf. Ze is een ‘complexe patiënt’; ze lijdt aan longkanker en heeft daarbij ook last van subcutaan emfyseem. Een complicatie van de operatie. De drain zit klem en daardoor verzamelt zich lucht onder haar huid. En die stijgt helemaal naar boven haar gezicht. Ze kan amper haar ogen openen.

We komen met z’n vieren zingend binnen en feliciteren mevrouw Van Dijk. De slingers heeft ze nog niet opgemerkt. Als ze iets wil zien, heeft ze haar handen nodig om haar ogen vrij te maken. "Van harte gefeliciteerd," zeg ik als ik dichterbij kom. "Wie ben jij? Ben jij het, Lieve?", vraagt ze voorzichtig? Ongeduldig wacht mevrouw Van Dijk tot 14.00 uur op haar familie. Die kan pas langskomen als het bezoekuur start. Gelukkig trok haar gezicht later op de dag een beetje bij.

Standaard is het niet om een ‘feestje te bouwen’ voor een patiënt. Eigenlijk doen we dat nooit bij ons op de afdeling. Gelukkig was het die dag wat minder druk dan normaal. Bovendien lag mevrouw Van Dijk al 3 weken bij ons in het ziekenhuis. Dan is het extra sneu als je verjaardag onopgemerkt voorbij gaat. Ondanks dat ze zich helemaal niet lekker voelde, voelde ze zich wel jarig, vertelde ze me later.

In de middag komt de behandelend arts langs om de uitslag van haar onderzoeken te bespreken. En wat blijkt? De uitslagen laten zien dat de lymfeklieren van mevrouw Van Dijk geheel schoon zijn. Haar lichaam is vrij van kanker! Ze is dolgelukkig en de tranen springen haar in de ogen. Toen mijn collega even binnen liep in de kamer zei ze: “Heb je het gehoord?” – “Ja!” antwoordde mijn collega. “Wat ontzettend fijn!” Opgetogen vraagt Mevrouw van Dijk: “mag ik je alsjeblieft een knuffel geven? Ik ben toch zo blij!” Mijn collega twijfelt geen moment en omhelst haar.

Tijdens het bezoekuur treffen we in de koffiekamer een doos appelflappen aan voor alle collega’s! Dat had Mevrouw Van Dijk via haar bezoek geregeld. Aan het einde van mijn dienst loop ik nog even langs de jarige. Ze vertelt me dat dit het goede nieuws het mooiste verjaardagscadeau is dat ze ooit heeft gehad! Weer krijgt ze tranen in haar ogen. Dit is een moment waarop ik denk: Ja, hier doe ik het voor!

Mevrouw Van Dijk is niet de echte naam van de patiënt.

Over Lieve 

Lieve van Roij is mbo-student aan de School voor Gezondheidszorg, ROC Tilburg (Verpleegkundige, BOL, niveau 4) en is net begonnen met een stage in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg op de afdeling Longgeneeskunde.

Meer items over:   Zorg en welzijn

Reacties